วันเด็กปีนี้ ในรั้วของสีบลู

รอบคอบ รู้คิด มีจิตสาธารณะ

 

เนื่องจากเทศบาลกระทู้ได้เลือกให้มหาวิทยาลัยเราเป็นสถานที่สำหรับจัดงานวันเด็ก โดยให้งบมา4000บาทต่อซุ้ม

วันเด็ก สำหรับผมเองคงหนีไม่พ้น สิ่งแีรกที่คิด… สวนสัตว์ จะไม่ให้คิดได้อย่างไร

ตอนเด็กๆ กี่ปีๆ แม่ไม่เคยพาไปไหนเลย ก็พาไปแต่สวนสัตว์นี่แหละครับ จะให้ทำไงได้ในเมื่อบ้่่านอยู่ใกล้่

 

 

ในส่วนของวันนี้ในซุ้มของCoE จัดแบบเรียบง่าย ธรรมดาๆ สนุกสนามตามๆกันไป ได้ของรางวัลกันง่ายๆ

นั่นก็คือกาีรเตะฟุตบอลให้เข้าโกล กับ การวาดภาพ เด็กๆน่ารักเหลือเกินครับ

หากมองย้อนไปสมัยเราเด็กๆ การวาดรูปกับการเตะบอลให้เข้าโกล มันเป็นสิ่งที่ทำได้ยากนะครับ

เราจะพยายามทำให้เด็กรู้ว่า ทุกสิ่งที่ได้มา เกิดจากความพยายาม แม้ของรางวัลเรามองในตอนนี้อาจจะไม่มีค่า

แต่หากเรามองย้อนไป ของขวัญจากการเล่นเกม คือของรางวัลที่มีค่าครับ… เพื่อนๆคิดเหมือนกันไหม?

 

 

——————————————–

 

 

เมื่อวาน ได้ไปเดินดูเสื้อที่เอ็กซ์โปร กะว่าจะหาเสื้อเชิตเตรียมไปงานแต่งโก้คิวซะหน่อย

การตลาดสมัยนี้สำหรับเสื้อผ้า ในความคิดผม คือ การสร้างสินค้าให้รูปแบบของตนเอง โดยการสร้างแบนขึ้น

และมีการกำหนดมาตราฐานของสินค้า ว่าสินค้าราคาเท่านี้ วัสดุในการผลิตและลวดลายขนาดไหน

ซึ่งแนวคิดนี้ ผ่านการคิดมาแล้วทั้งสิ้นจากสินค้าแบรนดังที่ดันตัวเองจนถึงจุดนี้

การตลาดของไทยเราในยุคก่อนคือการนำสิ้นค้าของผู้อื่นมาขาย โดยเน้นลายที่ผู้คนชอบใส่กัน

การตลาดผมว่าต่างกัน ทุกวิธีการล้วนแล้วแต่มีผลได้ผลเสีย

หากคิดจะสร้างแบรนขึ้นมา จะต้องใช้เวลานาน แต่ได้กำไรสูง

ส่วนด้านการรับของผู้อื่นมาขาย สิ้นค้ามีการรองรับอยู่แล้ว(หากนำสินค้ามาขายได้ตามต้องการของคตลาด)

แต่รายได้เราจะน้อยเมื่อเทียบกับการสร้างแบรนเอง

 

——————————————–

 

 

ในส่วนของตอนเย็น มีการเลี้ยงผู้ช่วยงานACMทุกคนที่แคนทีน2 แน่นอน ไม่พลาด ^^

อยากบอกว่า “ขอบคุณอาจารย์มากครับสำหรับข้าวมื้อนี้”

 

 

สุดท้าย…

สิ่งใดที่ได้มาโดยไม่ได้พยายาม สิ่งนั้นคือความล้มเหลว

 

 

..